Odkąd z łatwością przychodzi mi pieczenie – nie boję się wyzwań w kuchni bezglutenowej. Wierzcie mi nie jest to łatwe, bo gluten w normalnej kuchni człowieka zdrowego stanowi element łączący. Natomiast jak go nie ma jest trudniej, ale wszystko zależy od kilku zasad.

Przy pizzy – drożdże muszą być świeże, mąka bezglutenowa chlebowa, odmierzona w 200 g. Do tego 2 łyżki oleju, sól i cukier  -szczypta. W misce mieszam składniki, ale drożdże w 3/4 szklanki ciepłej wody. Po wymieszaniu ciasta -odstawiam na 20 minut. Po tym okresie będę go pięknie ugniatała.

Dodatki naturalne: cebula, tuńczyk z wody, pieczarki ugotowane pokrojone, papryka z domowego ogródka (zamrożona z lata), pomidory ze sklepu i suszone oregano z Appetity.

Czasem dodaję boczek Dulano z Lidla. Nie dodaję sera, gdyż mój Skarb jest uczulony na białko mleka krowiego.

Na razie nie znalazłam sera na które nie byłby uczulony.

Ciasto dzielę na mniejsze kawałki i robię takie małe pizzerinki. Nie zjedzone – mrożę na inny termin.

.